مرگ من روزی فرا خواهد رسید....

                    در بهاری روشن از امواج نور......

                                    در زمستانی غبار آلود و دور.....

                                                      یا خزانی خالی از فریاد و شور......

خاک میخواند مرا هر دم به خویش.....

                میرسند از راه که در خاکم نهند.......

                               آآآه ه ه شاید عاشقانم نیمه شب......

                                              گل بر روی گور غمناکم نهند.......